abonneer nu
dossiers
Het onderzoek naar de moord op Halil Erol is nieuw leven ingeblazen, nad...
Ook in Steenwijkerland zijn op 21 maart 2018 de gemeenteraadsverkiezingen.
Schiphol wil in de toekomst ongeveer 10.000 vluchten naar Lelystad Airpo...
In 2005 is het bestemmingsplan Eeserwold, het bedrijventerrein langs de ...
Door de ogen van... André Lampe

‘Gagelnezen in spieren en pezen’

Door André Lampe op dinsdag 13 februari 2018 15:13
mail

Steenwijk - Bij mooi weer fiets ik er even nog wel eens heen, parkeer dan het stalen ros bij een bankje en de jeugdherinnering komen vanzelf boven. Het Slingerbos, als kind van De Gagels, waar ik bijna mijn halve leven heb gewoond, was dit ons Amazonegebied.

Tegenwoordig lijkt het bos wat kaler, je ziet veel minder eenden en ganzen en de angstaanjagende bergeenden zijn gelukkig helemaal uit het bos verbannen. Hedendaags staat er wel een fontein in de vijver, maar voor de rest is het nog redelijk herkenbaar.

Hardcore klimmen

Het oerwoud van De Gagels bood ons destijds heel veel, zoals boomklimmen, tegenwoordig gaan ze naar een klimbos getooid met helm. De tarzannen van De Gagels zouden het weglachen. Hardcore klimmen en bij een val even op de kop wrijven en hup weer de boom in, want verstand zat er toch niet in. In de winter schaatsen en als het ging dooien schotsen lopen, waar ik ternauwernood nog eens onder een schots vandaan ben getrokken. Het Slingerbos was dus bijna mijn eindstation geweest.

Nooit betalen

Kastanjes zoeken, krijgertje spelen, eieren zoeken, verstoppertje spelen. Nooit te veel richting kerkhof, want dat vonden we toch wat te eng en luguber. Ik denk trouwens dat daar mijn lichte trauma voor begraafplaatsen wegkomt, maar dit terzijde. Zelfs de eerste echte zoen ontving ik in het voor ons grote woud. Dat het meisje in kwestie vlak daarna ging verhuizen, houd ik op louter toeval. Tevens roept het naastgelegen zwembad, dat destijds een openluchtbad was, ook een schat aan herinneringen op. De kunst was nooit betalen. Illegaal via het bos naar binnen door een gat in het hek of over het gaas en prikkeldraad klimmen lukte vrijwel altijd. Zelfs tot in onze ‘early twenties’ jaren deden wij het op deze wijze, alleen dan ’s nachts bij zwoele zomeravonden na het uitgaan. Bravour zat er na een karrevracht bier genoeg in en uiteraard waren we in gezelschap van vrouwlijk schoon.

Dresscode: in de blote konte

Door het Slingerbos richting het zwembad bleef er wel eens een blouse of petticoat aan het prikkeldraad hangen. Maar dat maakte weinig tot niets uit, want de dresscode was toch: ‘allemoal in de blote konte’. Wij jongens van De Gagels, of zoals Hans Bijlsma het een keer heel mooi op facebook omschreef: ‘Wij, Gagelnezen in spieren en pezen’, waren trendsetters in deze voorloper van wat ze hedendaags afterpartys noemen. Het openluchtzwembad is allang ter ziele gedragen, maar ik hoop dat het bos voor altijd behouden zal blijven van kaalslag of nog meer oprukkende woningbouw. Daar zijn de herinneringen te mooi en te dierbaar voor. Lang leve het Slingerbos...

LAAT EEN BERICHT ACHTER

U moet zijn ingelogd om een bericht te kunnen plaatsen. Log in of registreer je om een reactie te kunnen plaatsen.