abonneer nu
vinkje
DE STELLING
poll
Fietshelm
Het wordt steeds drukker en gevaarlijker op het fietspad: e-bikes, racefietsers, fietsers met de mobiele telefoon in de hand. Daardoor gebeuren er meer ongelukken met fietsers. In 2017 vielen voor het eerst meer dodelijke slachtoffers op de fiets dan in een auto. Onze stelling: het dragen van een fietshelm moet verplicht worden.
dossiers
Schiphol wil in de toekomst ongeveer 10.000 vluchten naar Lelystad Airpo...
De Koloniën van Weldadigheid krijgen mogelijk de werelderfgoedstatus va...
In 2005 is het bestemmingsplan Eeserwold, het bedrijventerrein langs de ...
Drie voormalige directeuren van de regionale netbeheerder Rendo in Meppe...
Door de ogen van... André Lampe

De schaduwzijde

Door André Lampe op maandag 7 januari 2019 14:36
mail

Bij deze wens ik een ieder een prachtig en gezond 2019 toe. De feestdagen zitten er weer op en ik kijk er met tevredenheid op terug. Alhoewel… er zat toch een schaduwzijde aan. Twee mensen met een Gagels verleden ontvielen ons tijdens de feestdagen en dat bleef toch aan mij knagen.

Gagelnezen uit de tijd dat ik er opgroeide zijn me dierbaar, sentimenten maken zich dan meester van mij. Geert Willem Lubbelinkhof ontviel ons op tweede kerstdag, de welbekende en stoere stratenmaker van weleer sukkelde al een tijdje met zijn gezondheid. Maar daarvoor stond hij altijd midden in het leven, een noeste werker die opgroeide in een horecagezin en dat droeg hij met zich mee.

Ontboezemingen

GW zoals een ieder hem voor het gemak noemde was een gezelschapsmens bij uitstek. Lubbelinkhof was tevens een man die van zijn hart geen moordkuil maakte. Hij had vaak de mooiste verhalen met opmerkelijke ontboezemingen die zeer gedetailleerd waren. We zeiden ook altijd gekscherend: GW moet nooit werk krijgen waarbij hij dossiers in handen gedrukt krijgt waar een stempel ‘strikt vertrouwelijk’ op staat. Dan komt het niet goed. Maar los van dat alles: hij was een betrokken en vrijgevig mens. Als je het café in kwam lopen en hij kreeg je in het vizier, stond er al een biertje voor je klaar aan de bar. Zo was Geert Willem Lubbelinkhof... Hij mocht slechts vijfenzestig jaar oud worden...

Echte belhamel

Henk Engelen overleed rond de jaarwisseling en was in zijn prille jeugd een kameraad van mijn broer en was bij ons kind aan huis. Een echte belhamel was het vroeger. Mijn moeder zei altijd: ‘Ach daar gaan ze weer, Sjors en Sjimmie. Henkie met zijn witte bos haar en mijn broer met zijn gitzwarte krullen. Mijn broer had al gauw in de gaten: voetballen met Henkie? Dat was niks. Engelen was meer van het fysieke dan van een fluwelen balbehandeling. Dat hij later dan ook ging handballen keken wij bij ons thuis niet van op. In die sport was hij trouwens zeer bedreven.

Sjors en Sjimmie gingen vaak vissen, eieren zoeken, of ze haalden kattenkwaad uit. Er was altijd één probleem met dit duo, namelijk het ouderlijke ultimatum ‘voor het donker thuis jongens’ was standaard aan dovemansoren gericht.

Heel wrang

Henkie’s zus Jannie en mijn moeder moesten regelmatig het duister in om ze op te sporen. Met het vorderen der jaren verloren we Henk uit het oog. Maar toen ik mijn broer en moeder vorige week vertelde ‘weet je wie ook overleden is...’ schrokken ze zichtbaar... ‘Och, die lieve Henkie Engelen’, sprak moeder mijn zacht... Moge hij ruste in vrede. Maar het blijft heel wrang dat hij maar zestig jaar oud heeft mogen worden…