abonneer nu
stoel logo
UIT+Cultuur
steenwijkercourant.nl
22-02-2018 20:15
Sluipschutter Jochen Otten komt u troosten! Ondanks zijn gebrek aan moederinstinct en het grote, diepe gat in zijn empathisch v...
07-03-2018 20:15
Martijn Koning doet het op zijn manier. Een microfoon, een kruk en wat glazen water, meer heeft hij niet nodig om anderhalf uur...
10-03-2018 20:15
Na het zien van zijn eerdere, persoonlijke en geëngageerde shows denk je Javier Guzman misschien te kennen. Maar de cabaretier...
14-03-2018 20:15
Herman van Veen speelt viool, zingt, schrijft, componeert en schildert. Schijnbaar moeiteloos zingt hij zijn repertoire in vijf...
Het moderne leven

Dus… een nieuwe hobby

Door Misja Boonzaayer op vrijdag 9 februari 2018 17:07
  • ignore touch

    zwemmen © Pixabay

mail pinterest

U bevindt zich thans in column nummer 376. Waarvan ik een heel aantal heb geschreven op mijn computer in kantoor. Met een kopje koffie erbij, en in een enkel geval met een muziekje. Maar dat was slechts een aantal. Al die andere columns schreef ik elders.

Op de bijrijdersstoel van de auto. In de verste hoek van een niet nader te noemen ballen-speelgoedparadijs. In de trein. Maar veruit de meeste columns heb ik geschreven tijdens de zwemlessen van mijn kinderen.

Het restaurant bij het zwembad… ik was er een vaak geziene gast.  Bij de meisjes nog omhuld door de geur van bitterballen in frituurvet dat aan vervanging toe was. Bij een koortsachtige temperatuur. En toen zoon aan de beurt was en we naar een andere zwemschool gingen, mocht ik me verschansen in een heus restaurant. Waar ik altijd op hetzelfde plekje neerplofte. Bij het raam, met dat weidse uitzicht. Waar de zon, als hij er was, zo lekker op mijn gezicht scheen.

Maar zoon zwemt morgen af. En daarmee komt een einde aan een tijdperk. Nooit meer naar zwemles. Nooit meer verzuchten dat ik blij zal zijn als hij klaar is. Nooit meer wéér nieuwe zwembandjes kopen als we in het weekend gaan zwemmen en we er in het pashokje achter komen dat we ze weer vergeten zijn in te pakken. Nooit meer met piepende bandjes aan komen scheuren – terwijl zoon zich vast uit tijdsbesparing in zijn zwembroek hijst - vanwege de nét iets te strakke planning tussen de schoolbel en de start van zwemles.

En dus nooit meer een column schrijven tijdens zwemles. Ik zal een compleet nieuw ritme moeten zoeken. Ik krijg er wel weer twee middagen voor terug, dat dan weer wel. Bij alleen al de gedachte daaraan kan ik bijkans een beetje in paniek raken. Twee hele middagen! Die zich ongetwijfeld in rap tempo vullen.  Met speelafspraakjes of zo. Of een nieuwe hobby. Voetbal misschien. Of iets met muziek, dat vindt hij ook leuk. In elk geval mag hij alleen ergens op, als het aan een aantal voorwaarden voldoet. Dat ze er een uitstekend restaurant hebben, met lekkere stoelen, bij voorkeur met een stopcontact voor het geval dat mijn laptop leeg genetflixt is, en goede catering. Een goed uitzicht via een raam op het zuiden is een pré. Oh ja, en zijn nieuwe hobby mag uitsluitend op een dag voor de deadline plaatsvinden. Lijken me prima voorwaarden.

LAAT EEN BERICHT ACHTER

U moet zijn ingelogd om een bericht te kunnen plaatsen. Log in of registreer je om een reactie te kunnen plaatsen.