abonneer nu
vinkje
DE STELLING
poll
Vaccineren
Bol.com moet stoppen met het onder de aandacht brengen van niet-wetenschappelijke boeken waarin wordt betoogd dat kinderen niet gevaccineerd moeten worden. Dat vindt staatssecretaris Blokhuis. Volgens Blokhuis staan er "keiharde leugens en klinkklare onzin" in de boeken. Onze stelling: het is goed dat de staatssecretaris omstreden publicaties wil weren uit het winkelaanbod.
dossiers
Schiphol wil in de toekomst ongeveer 10.000 vluchten naar Lelystad Airpo...
Drie voormalige directeuren van de regionale netbeheerder Rendo in Meppe...
Intergemeentelijk Samenwerkingsverband Werk en Inkomen Steenwijkerland ...
Bij de politie kwamen meerdere meldingen binnen over lokale drugsoverlas...
Steenwijkerland

De keetjongens van toen zijn nu volwassen (achtergrond)

Door Robert-Erik Lanting op donderdag 15 december 2016 20:00
  • De keetgangers staan nog één keer voor de H-gieskeet. © Wilbert Bijzitter

pinterestmail

Wanneperveen - Ze kunnen zich hun vertrouwde stekkie nog goed voor de geest halen. De lambrisering rondom, de televisie in de hoek, het zelf aangelegde afzuigsysteem voor de sigarettenrook.

Pal naast de ingang het opslaghok met daarin de geruststellende voorraad bier in kratten opgestapeld. De H-gieskeet was de pleisterplaats voor dorstige jongeren in Wanneperveen in omgeving. Dat hoef je voormalig keeteigenaren Tim Vredenburg (25), Roderik Nooij (25), Herwin Dekker (27), Tom de Boer (22) en Gidion Hoorn (22) niet te vertellen. Nu zijn de jongens van toen volwassen. Zaterdag wordt de keet weggehaald. Voorgoed.

Het was een kleine jongensdroom. Een eigen plek. Eén waar je ongestoord een flesje bier kon leegdrinken. Waar je de muziek net een tandje harder kon zetten dan thuis. In oktober 2009 werd de H-gieskeet opgepikt uit Vollenhove. Achterop de oplegger en hop, richting Wanneperveen. Even een meterslange unit ophalen, laat dat maar aan jongens als Tim, Roderik en Herwin over. Op het erf van een boer aan de Veneweg was een ruimte gereserveerd, net buiten de bebouwde kom van het lintdorp. Nog diezelfde dag stond de keet fier in het drassige weiland. Trots waren de mannen. Hun stekkie stond. Stevig als een huis.

De dagen erna moest er geklust worden. Met de bosmaaier werd in de boswal langs het naastgelegen fietspad een opening gesnoeid - de fietsenstalling. Tussen de keet en de woning van de familie Piest aan de Veneweg 164 werd een kabel aangelegd voor elektriciteit. Nieuw dakleer en houten balken voor het lekke dak. En het belangrijkste van alles: de houten bar werd opnieuw betimmerd. De H-gieskeet maakte een frisse start. Nog een likje zwarte verf en klaar was kees. Klussen konden ze als mannen. Drinken ook. Hoe de eerste biertjes smaakten in hun gepimpte keet? Lekker. Dat is zeker.

Van heinde en verre

Dinsdagochtend zit het vijftal aan de koffie bij Gidion thuis. Zie het als een soort keetreünie. De mannen ouwehoeren. Halen herinneringen op. Minstens drie keer per week zaten de mannen in hun bruine kroegje. De vrijdag was de weekafsluiter. Dan werd de bodem gelegd voor het weekend. Zaterdag was het feest. Van heinde en verre kwamen jongens en meisjes op de fiets naar de keet om een paar kloeke flesjes bier open te wippen. Op hoogtijdagen kon je er je kont nauwelijks keren. Tim: ‘We hebben wel eens zestig man gehad in de keet’. Daarna op de fiets naar De Klok in Ruinerwold. Mooie tijden. Zondag was rustdag. Voetbal op televisie - een biertje binnen handbereik om de droogte in de mond weg te spoelen.

Na al het weekendgeweld moest er schoongemaakt worden. Ook dat hoorde bij het keetleven. Het schoonmaken gebeurde met chirurgische precisie - de keet moest nog langer mee. Vegen, boenen, lege emballage inleveren. Van het statiegeld konden de mannen met gemak twee volle kistjes pils halen.

Andere prioriteiten

Tim, Roderik en Herwin behoren tot de eerste generatie van de H-gieskeet. Enkele jaren geleden deden zij de keet van de hand. Andere prioriteiten vroegen om aandacht. Een vriendin. Een baan. Feestjes in de kroeg. Vanaf dat moment zwaaiden Gidion, Tom en kameraden er de scepter. Er veranderde niets. De nachten waren net zo mooi. De sfeer net zo hecht. In de keet smolten de verschillende vriendengroepen uit het dorp samen. Prille liefdes ontsproten.

Dan is het 2016. Ook Gidion en Tom zijn inmiddels een dagje ouder. Eerstgenoemde is onder andere druk als raadslid van de gemeente Steenwijkerland. Tom: ‘We zijn er al een half jaar niet geweest. De vanzelfsprekendheid om naar de keet te gaan is weg’. Ondertussen staat de keet te verpieteren in het drassige weiland. ‘Het ziet er niet meer uit’, beaamt Gidion. De huidige eigenaren hoefden niet lang te discussiëren om tot de conclusie te komen dat sloop de enige oplossing is. Verkoop is niet meer mogelijk, daarvoor is het verval al te ver omhoog gekropen. Roderik: ‘Als je op een gegeven moment stopt met onderhoud, dan gaat het hard’. Herwin: ‘Het is een bende. Daar krijg je praatjes van’.

Sloop is beste oplossing

Even later zitten de mannen in de auto. Voor de laatste keer naar de keet. Op een grijze decemberdag staat de unit er wat eenzaam bij. Binnen is het koud. Uitgedrukte sigarettenpeuken op de vloer. Lege kratjes bier in het voorraadhok. De eens zo volle wanden zijn volledig gestript. ‘Vergane glorie’, zegt Tim. Tom schiet in de lach. ‘Maar wat hebben we hier een mooie tijden gehad.’ Enkele minuten staan de mannen weer buiten. ‘We dachten dat we hele kerels waren’, zegt Roderik. Het klinkt weemoedig.

Gezeur over de keet hebben ze nooit gehad. Willen ze ook niet. Op gedonder over een verpauperende keet zit niemand op te wachten. Zaterdag verdwijnt de bekendste keet van Wanneperveen.

whatsappTip de redactie via WhatsApp! Voeg 'Steenwijker Courant' toe als contact in uw telefoon, 06-5751 5176, en stuur ons uw tips, foto’s en video’s.