abonneer nu
Muziek

‘Vlier’ toont Daniël Lohues op zijn best

Geplaatst op zondag 8 april 2018 15:29
  • Daniël Lohues. © Reijer Boxem

  • Daniël Lohues - Volle Maone. © Ericana Recordings

pinterestmail

Meppel - Een plantje dat soms uitgroeit tot een boom. De vooralsnog laatste theatertournee van Daniël Lohues is vernoemd naar de vlier. Die plant betekent net zoveel hoe de Ericaan zich de laatste dertien jaar in het theater heeft ontwikkeld. Dat bleek afgelopen weekend in een tweemaal tot de nok toe gevuld Ogterop.

Locatie: Schouwburg Ogterop, vrijdagavond en zaterdagavond - gezien: vrijdagavond
Aantal bezoekers: 960
Waardering: *****

Het gaat goed met Daniël. Allennig, maar niet eenzaam. Melancholiek en uitbundig. Met een kop vol inspiratie nam hij na zijn jaarlijkse reis door Amerika zijn gelijknamige nieuwe plaat weer met bevriende muzikanten op aan de keukentafel. Om daarna weer met piano, vleugel en ditmaal ook banjo, keyboard en elektrische gitaar de theaters in te duiken. Naast de rust en de huiselijkheid van Erica is dat zijn natuurlijke habitat.

De lente is definitief begonnen en met een stralende blik begint hij voorspelbaar, maar volledig gemeend met ‘Prachtig mooie dag’. ‘Ik zag vandaag dat ik naar Meppel moest. Ah, te gek!’ De kop is eraf en houdt daarna de zaal ruim twee uur op het puntje van de stoel, zowel in beroering als in menig uitbundige lach. ‘Vlier’ doet vlotter aan dan zijn vorige programma’s. Het evenwicht tussen liedjes en verhalen is perfect; zijn grote verdienste blijft om op beide vlakken de herkenning bij het publiek over te brengen.

Zijn gespreksstof haakt veel in op de actualiteit. De zorg voor ouderen, de horizonvervuiling, de aardbevingen in het Noorden en natuurlijk het geloof en de herinneringen van vroeger. Opa, vader, op school in Emmen of zijn vrijgezelle vriend Joost die zijn geluk beproeft op Tinder. Bij ieder verhaal zie je de situatie voor je, zo beeldend en inlevend, maar bevlogen tegelijk. En tussen die anekdotes laat hij zeker driemaal het Drentse woord van het jaar van een paar jaar terug - grammieterig - vallen. Of prakkezeren, ook zo’n woord waar Lohues patent op heeft. Altijd blijft hij kwispelen met taal.

Muzikaal laat hij de blues voor wat het is. Eerder grijpt hij in ‘Vlier’ terug op ballades met een klassieke inslag (‘Volle maone’) of een Randy Newman-achtige ironie (‘Kwelt’: ‘Ie moeten wat hebben wat joe kwelt. Anders be’j niet lebentig meer’). Zelfs een heuse door country beïnvloede roadsong in de vorm van ‘A28’: vanuit het ‘lage westen’ weer naar huis. Meppel herkent het gevoel en zingt dit nieuwe liedje gaandeweg spontaan mee. De Drentse troubadour krijgt dat in de gaten en doet hem stralen van oor tot oor. Net als dat hij naar de elektrische gitaar grijpt in ‘Van hier tot Tokio’. Een voorproefje op wat komen gaat, want na de zomer duikt hij met zijn band de poppodia in. ‘En dat wordt zo hard dat je de teksten niet meer kan verstaan, maar de muziek des te meer’.

Wat krijgt Daniël Lohues veel terug tijdens deze prachtavond. Ogterop is aan zijn lippen gekluisterd en de energie tussen hem en publiek is zelden zo goed voelbaar. Zijn uitgebreide dankbaarheid na afloop spreekt boekdelen. Het slot van een prachtig mooie dag. ‘Vlier’ toont Lohues op zijn best; het is niet alleen zijn mooiste, maar ook meest afgewogen theatervoorstelling. De weerspiegeling van zijn ongekende plezier in het leven. Een grote genieter van het kleine geluk. Het is hem van harte gegund.

Wouter Bessels

whatsappTip de redactie via WhatsApp! Voeg 'Steenwijker Courant' toe als contact in uw telefoon, 06-5751 5176, en stuur ons uw tips, foto’s en video’s.