abonneer nu
Muziek

LAKSHMI: ‘Samen met publiek bubbel in’

Geplaatst op dinsdag 15 januari 2019 15:38
  • LAKSHMI. © Tess Jansen

pinterestmail

Steenwijk - Nadat ze op weergaloze wijze 'Zeg me dat het niet zo is' van Frank Boeijen vertolkte in tv-programma De Wereld Draait Door kon niemand meer om zangeres LAKSHMI heen. Dit najaar toert ze met haar voorstelling 'ADEM' langs theaters in Nederland. Zij doet 30 januari De Meenthe in Steenwijk aan.

Haar stem heeft iets zweverigs, engelachtig bijna. Zo’n stem die als een soepele, zilveren draad door de stof rijgt. Helder, mystiek, maar vergis je niet, als ze een nummer aanzet hoor je ook de kracht in diezelfde stem. Al blijft ze wel boven de muziek zweven, alsof de noten haar niet kunnen raken. Als ze te dichtbij komen en haar bijna raken zweeft ze verder. Ongrijpbaar? LAKSHMI lacht, zo voelt dat niet per se voor haar. ‘Het klinkt ook wat afstandelijk terwijl ik met mijn muziek juist dichtbij wil komen, wil verbinden. In het theater zit ik twee uur samen met het publiek in de zaal. Ik vind het belangrijk dat we dan ook samen die ‘bubbel’ ingaan, dat we met elkaar de avond beleven.’

Rollercoaster

Het idee voor een theatertournee was er al langer, want op een poppodium staan, ze tourde vorig jaar met haar band door het land, en speelde onder meer in het voorprogramma van Roxanne Hazes en Kensington, is één, een eigen theaterprogramma is heel wat anders. ‘Het is het moeilijkste én leukste wat ik heb gedaan. Ik heb een keuze moeten maken uit al mijn nummers, van oude nummers tot die van mijn onlangs verschenen album SIREN. Het was een soort rollercoaster door mijn leven, want vier jaar geleden zat ik in een heel andere fase dan nu. Hoe ga ik dat liedje dan nu zingen? Welke emotie leg ik erin?’

Emoties

Ze zingt in het Engels, de monologen tussen de nummers door zijn in het Nederlands. ‘Dat is best gek, want dat ben ik niet gewend. Op een bepaalde manier verwoord ik mijn emoties beter, of nee, makkelijker in het Engels. Engels klinkt, zeker als je zingt, romantischer, dramatischer, daar hou ik van. Nederlands is toch een wat hoekige taal. Maar een verhaal over mezelf vertellen kan niet anders dan in mijn eigen taal, natuurlijk.’ Ze vertelt onder meer hoe zij in elkaar zit, hoeveel personen er in haar bestaan, wat die allemaal willen en hoe die zich tot elkaar verhouden. ‘Ik denk dat veel mensen dat herkennen: al die personen, of kanten, in je. En dat je daartussen steeds schakelt, want je voelt je nooit hetzelfde. Je bent lief, verdrietig, kwaad, of boos, en al die verschillende emoties huizen in ons. En dat is geen schizofreen gebeuren, hoor, maar gaat heel organisch. Ik hou van al die kanten, van de drama en romantiek, zonder dat het loodzwaar wordt. De verhalen die ik vertel zijn soms ook heel grappig.’

ADEM is het verhaal van LAKSHMI: wie ze is, hoe ze tegen de wereld aankijkt, wat haar dromen zijn. Het is een reis door haar leven, van het verlegen meisje op de basisschool dat niks in de klas durfde te zeggen, naar de boze puber in een punkband, tot de vrouw en zangeres die ze nu is. ‘Best bizar dat dat verlegen meisje nu op het podium staat. Als ik mijn pen kwijt was, ging ik ziek naar huis omdat ik niet durfde te vertellen dat ik geen pen had, zó verlegen was ik. Maar op het podium durfde ik mezelf wel te laten zien.’

Gitaar spelen

Op haar twaalfde leerde ze gitaar spelen van haar vader. En trad ze tijdens een schoolvoorstelling in de schouwburg op met een nummer van Melanie. Ondanks dat ze vond dat ze niet goed gitaar kon spelen. ‘Ik vond het spannend, maar werd niet uitgelachen, iedereen vond het mooi. Dat was het moment dat ik me realiseerde: dit is wat ik gewoon moet doen.’

Leven

Adem staat voor leven, vandaar de titel. Bijna al haar nummers hebben ook een verwijzing naar ademen, naar leven. ‘Adem zit in je lijf, het wordt bijna een emotie. Adem kan verstikkend zijn, je adem kan stokken, je kunt te snel ademen, iets kan je de adem benemen.’ En dan vertelt ze ineens over yoga. Want daar is ze nu best fanatiek in. In die lessen moet ze een uur lang naar haar eigen adem luisteren.

‘Ik vind het geweldig om te doen, maar het is ook confronterend. Wanneer luister je nu naar je eigen adem? Ik ervaar mijn onrust op zo’n moment. De vragen die ik heb, de drukte in mijn hoofd. Ik vind bijvoorbeeld dat ik overal te laat voor ben. Ik ben 25, had ik niet al daar of daar moeten zijn? En dan weer die rust, want daar zorgt yoga vooral voor. En in die rust weet ik weer: dit hoort bij mij. Het is prima zo.’

In trance

Ze kijkt er naar uit om het theater in te gaan. Als ze aan het zingen is, is ze in de trance-modus. Dan zit ze helemaal in de muziek en probeert je te lokken: ga met mij mee, adem met mij mee. ‘Dat bedoel ik met samen die bubbel ingaan. Ik wil dat mensen na de voorstelling niet alleen hebben genoten van mijn nummers, maar ook het gevoel hebben dat ze me beter hebben leren kennen.’

whatsappTip de redactie via WhatsApp! Voeg 'Steenwijker Courant' toe als contact in uw telefoon, 06-5751 5176, en stuur ons uw tips, foto’s en video’s.